Author Archives: Sreenivasarao Sunkara

సరిగ్గా పదంటే పది రోజులు ఉన్నాయి కొత్త కొలువులో చేరటానికి. జాయినింగ్ ఆర్డర్ అయితే హుషారుగా తీసుకున్నాను గాని, నాలాటి అనామకుడికి లైఫ్ లో మొదటి అవకాశం ఇచ్చిన మాబాస్ కోటిరెడ్డి గారితో చెప్పటం ఎలా?వెంకట్రావు గారు సైట్ ఇంచార్జ్ గా ఉన్న బ్లాక్ కి రావాలసిన పెండింగ్ బిల్ల్స్ కొన్ని ఉండి పోయాయి. అవి కూడా పూర్తి చెయ్యటం మా సీనియర్ కి నేను ఇచ్చే కనీస గౌరవం అనిపించిది. మూడు రోజుల పాటు శ్రద్దగాContinue reading “22 నేను అబద్దం చెప్పాను”

1.‘సిగ్మా’ ని భాస్కరరాజుని తలుచుకుని అర్ధగంటలో రెజ్యూమ్ ఆఫీసులో ఇచ్చి అక్కడ నుండి సిటీ బస్ పట్టుకుని నేరుగా లాల్ బాగ్ పార్క్ కి వచ్చాను. అద్బుతమయిన ‘లాల్ బాగ్ అందాలు, పూల పరిమళాలు, క్రమ పద్దతిలో పెంచిన అనేక రకాల క్రోటన్స్, వాటిని వివిధ ఆకారాలలోకి మార్చిన పనివాళ్ళ పనితనం చూడాల్సిందే. లాల్ బాగ్ ప్రధాన ద్వారం దగ్గర నేలలో ఏటవాలుగా ఒక పెద్ద గడియారం ఉంటుంది. రంగు రంగుల క్రోటాన్స్ పూలు అంకెలుగా, పెద్ద వెడల్పాటి ఇనుప బద్దలు గంటల, నిమిషాల ముళ్ళుగా, రెండుContinue reading “21 రంగుల లాల్ బాగ్”

ఎవరికయినా ఎదగడానికి పనికివచ్చేంత అసంతృప్తి, ఆనందంగా ఉండటానికి సరిపడే తృప్తి అవసరం. ఇవి సరైన పాళ్లలో ఉన్నపుడే బి.పిలు, షుగర్లు కొంత దూరంగా ఉంటాయి. అసంతృపిని గెలిపించి శుక్రవారం ఇంటర్వ్యూకి వెళ్ళటానికి నిర్ణయించుకున్నాను. మూడు బస్సులు మారి ‘శరవణా కంస్ట్రక్షన్’ ఆఫీసుకి వెళ్ళే సరికి చప్పగా తడిచి పోయాను. ఒక కవర్లో సర్టిఫికేట్లు జిరాక్స్ కాపీలు భద్రంగా తీసుకెళ్లాను. బెంగుళూరు వాతావరణం తమాషాగా ఉంటుంది. పెటేల్మని ఎండ కాస్తుంటుందా, బస్సు ఎక్కి మరో పాయింట్ లో దిగే సరికి జోరున వర్షం కురుస్తుంటుంది.Continue reading “20 గుస… గుస”

ఆరోజు మద్యాహ్నం తర్వాత బావ వచ్చాడు, అసహాయమయిన తన పరిస్తితికి క్రుంగి పోయి ఉన్నాడు. ఒక్కోసారి పరిస్థితులు అనుకూలించవు. అపుడు ఆమనిషి పడే వేదన వర్ణణాతీతం. సరిగ్గా అప్పుడే ఎవరికయినా ఒక ఓదార్పు అవసరం. ఒక చేదు నిజం ఏమిటంటే మనం అప్పుడే ముక్కులతో పొడుస్తాము. మనిషిని మాటల్తో చంపేస్తాము. బావ వస్తూ కొంత డబ్బు తెచ్చుకున్నాడు. కూతురి అవసరాలు కొన్ని చూసుకున్నాడు. పరిస్థితులు సాధారణానికి వచ్చి తల్లి బిడ్డ క్షేమంగా బయటపడే సరికి పదిహేను రోజులు దాటింది.Continue reading “19 గ్రాఫాలజీ”

పదో నెల నిండవస్తుందని. అయినా డెలివరీ అయ్యే సూచనలు లేవని,అమ్మా వాళ్ళతో ఇమడలేక .. అదిలక్ష్మి అక్క వాళ్ళ  ‘సి‌ఆర్‌పి క్వార్టర్స్’  వద్ద ఉన్న పూరింట్లో తనే వండుకు తింటున్నానని, ఒక ప్రెస్ లో కంపోజింగ్ వర్క్ కి వెళ్తున్నానని, బావ గుంటూరు నుండి ఆదివారాలు వచ్చి వెళ్తున్నాడని పరిస్తితి ఏమి అర్ధం కావటం లేదని… ఉందా ఉత్తరం లో.నేను వెంటనే వెంకట్రావు గారి వద్ద శెలవు తీసుకుని, బాస్ కి సమాచారం చేరవెయ్యమని (ఓన్లీ ట్రంక్Continue reading “18 మేనకోడలి ఏడుపు”

ఆదివారాలు నన్ను ఆయనే, మహాత్మా గాందీ రోడ్డు (M.G.Road) కి, తీసుకెళ్ళేవాడు. వయసులో చాలా వ్యత్యాసం ఉన్నప్పటికి అతనిలో ఇద్దరు మనుషులు ఉన్నారు. ఒకరు సైట్ ఇంజనీరు వెంకట్రావు గారు. రెండోది ఆదివారాలు బయటకి వచ్చినప్పుడు సీనియర్. కంపెనీ డబ్బుతో మా ఆదివారం ఖర్చులు మీట్ అయ్యేవారు. సార్ అని నేను పిలుస్తుంటే ‘సీనియర్’ అని పిలువు చాలు అనేవారు.  ‘సార్ అని మీ బాస్ ని పిలువు చాలు’. అనేవాడు. ఆదివారం మంచి నాన్ వెజ్ భోజనం చేసేవాళ్లం. భోజనం చేసినంతContinue reading “16 రాగి సంకటి, కోడికూర”